Wzrok w bok

Gdy ktoś kogoś nazwie „głupim Żydkiem”, „terrorystą z Arabii” albo obrzuci pogardliwym spojrzeniem „skośnookiego żółtka” zazwyczaj nie reagujemy. A już na pewno nie wtrącamy się gdy dochodzi do tzw. rękoczynów.

Ile to razy słyszymy historie o łysych wyrzucających „czarnuchów” z tramwaju, bo „asfalty powinni wiedzieć gdzie ich miejsce”. Co my, sami możemy zrobić? Myślimy, że inni też nie reagują więc nie ma się co wychylać...

Pomożecie?
Pomożemy!

Nie jesteśmy sami sobie zostawieni z takimi sytuacjami. Polska jest krajem demokratycznym, w którym prawo, różne instytucje państwowe i organizacje pozarządowe służą także temu, by przeciwdziałać dyskryminacji, incydentom o podłożu rasistowskim czy ksenofobicznym. Możemy także sami reagować – jeśli czujemy się na siłach.

Demokracja a dyskryminacja

System demokratyczny pozwala na stworzenie mechanizmów ochrony przed dyskryminacją. Dzięki temu, że wszyscy są równi wobec prawa można skutecznie chronić każdego człowieka przed traktowaniem naruszającym jego godność.

Rasizm, ksenofobia i dyskryminacja... jak czytaliście w przykładach, ich przejawy mogą być różne, jednak można im zapobiegać. Co można zrobić:

1. prowadzić kampanie społeczne na rzecz grup dyskryminowanych, by zwiększyć ich widzialność w społeczeństwie i przekazać rzetelną wiedzę na ich temat
2. ujawniać dyskryminujące zapisy prawne i podejmować formalne kroki na poziomie indywidualnym i organizacyjnym w celu ich zmiany
3. wprowadzać przepisy antydyskryminacyjne i konsekwentnie reagować gdy nie są przestrzegane
4. dbać o udział przedstawicieli grup dyskryminowanych w tworzeniu przepisów, prowadzeniu kampanii społecznych, edukacji i innych działaniach mających na celu poprawę ich sytuacji
5. nagłaśniać w mediach ujawnione przypadki dyskryminacji, podjęte interwencje i ich skutki
6. prowadzić edukację formalną (system szkolny) i nieformalną (edukacja środowisk odpowiedzialnych za politykę antydyskryminacyjną, pracowników mediów, ogółu społeczeństwa), ze szczególnym uwzględnieniem edukacji bazującej na własnych doświadczeniach
7. podnosić świadomość społeczną poprzez kampanie, akcje, działania promujące tolerancję na szczeblu lokalnym i ogólnopolskim
8. zwiększać dostępność literatury i innych źródeł rzetelnych informacji (Internet, publicystyka) o grupach dyskryminowanych i ich sytuacji.

I oczywiście brać udział i promować takie projekty jak nasz!