Pewnie nie raz dyskutowaliście z kimś o tym, czy w Polace jest tolerancja. Czy Polacy są tolerancyjni? Te pytania padają często w mediach w kontekście doniesień o napaści na kogoś o innym pochodzeniu, kolorze skóry, przynależności religijnej, poglądach czy wyglądzie zewnętrznym odbiegającym od tzw. przeciętnego.

Właściwie to chyba każdy z nas powinien w pierwszej kolejności odpowiedzieć sam sobie, jak to jest z tą naszą tolerancją. I czy przypadkiem nie zdarzyło się nam kiedyś zachowanie, które było przejawem dyskryminacji, ksenofobii albo rasizmu. Zdarzają się różne sytuacje. Znajdziecie tu kilka przykładów z życia wziętych. Ku przestrodze!

Przykłady zachowań dyskryminujących

• nieudzielanie przez lekarza osobie niepełnosprawnej informacji o jej stanie zdrowia
• odmowa obsługi osoby ciemnoskórej w restauracji
• niezatrudnianie kobiet na stanowiskach kierowniczych
• odmowa zatrudnienia osoby w określonym wieku mimo spełnienia przez nią wymaganych kryteriów
• zwolnienie z pracy nauczyciela o orientacji homoseksualnej
• wzmożone kontrole osób wyznania islamskiego na przejściach granicznych

Dyskryminacja bezpośrednia

Pracodawca podczas rozmowy kwalifikacyjnej odrzuca kandydaturę osoby, która jest muzułmanką/muzułmaninem, choć osoba ta spełnia wszystkie wymagania na dane stanowisko (dyskryminacja ze względu na wyznanie). Ma przewagę jako osoba podejmująca decyzję i wykorzystuje to w sytuacji, gdy nie chce mieć pracownika wyznającego inną religię.

Dyskryminacja pośrednia

Zapisana w przepisach medycznych zasada, że pewnych zabiegów lekarskich na dane schorzenie nie wykonuje się u osób po 60 roku życia. W ten sposób cała grupa chorych nie ma możliwości leczenia, choć młodsze osoby z tą samą chorobą mogą wykonać zbieg. Jeśli ktoś późno dowie się o chorobie, ma mniejsze szanse na wyzdrowienie. Jest to dyskryminacja ze względu na wiek.

Rasizm

16 maja 2001 r. w Parku Chopina w Gliwicach grupa skinów napadła i obrzuciła kamieniami kobietę spacerującą po alejkach ze swoją trzynastoletnią córką. Powodem agresji było to, że dziewczynka ma ciemną skórę. Pod adresem dziecka i jego matki posypały się rasistowskie wyzwisk,. m.in. „Co ona robi w Polsce, niech wypier….do Afryki!”. Kobieta i jej córka, a zwłaszcza jej czarnoskóry mąż, nauczyciel angielskiego są często obiektami rasistowskich ataków. „Żyję tutaj jak w getcie. Wszystko przez to, że mój mąż jest czarny.” – powiedziała lokalnym dziennikarzom poszkodowana Wanda O.

Źródło: Brunatna Księga, Stowarzyszenie Nigdy Więcej

Ksenofobia

13 lipca 2003 r.w stołecznym wydaniu „Gazety Wyborczej ” opublikowano artykuł o szykanowaniu przez sąsiadów rodziny państwa Temkinów. Rodzina ta ma gruzińsko-żydowskie korzenie. Rówieśnicy 16-letniego Alka, syna państwa Temkinów, wielokrotnie nazywali go śmierdzącym Żydkiem” i szykanowali na każdym kroku. Zastraszony chłopiec bał się do tego stopnia, ze prawie nie wychodził z domu. 24 kwietnia 2003 r. w Wielki Czwartek obrzucono ich mieszkanie jajkami, na co sąsiedzi zareagowali obojętnością, a policja bezczynnie rozkładała ręce gdy pod ich blokiem wykrzykiwano hasła: „Powtórzmy Oświęcim!”, „Jeszcze was nie utłukli”, „Jedwabne, Jedwabne” oraz „Do gazu”.

Źródło: Brunatna Księga, Stowarzyszenie Nigdy Więcej

Sami też pewnie znacie podobne przykłady – czasami nawet z własnego życia.